Het is nu zondagmiddag, minder dan 24 uur voor mijn vertrek. Morgen vlieg ik om 10:20 naar Nairobi en daarna gelijk naar Entebbe in Uganda. Na een nachtje slapen in een hotel vlieg ik de ochtend daarop met Eagle Air naar Yei in Zuid-Soedan. This is it...
Veel mensen vragen me wat ik precies ga doen in Zuid-Soedan. Het klinkt misschien wat raar, maar dat weet ik ook nog niet precies op dit moment. Wat ik wel weet, is dat ik eerst een half jaar zal worden gedropt in Tali, volgens een ZOA medewerker "the most remote place I've ever been", om zogenaamd wat 'exposure' te krijgen. Het tweede half jaar zal ik in Yei wonen, een redelijk grote stad, waar het hoofdkantoor van ZOA staat. Het eerste half jaar zal ik werken onder een programme manager in Tali, en me specifiek bezig houden met één gebied: het Terekaka district. Het tweede half jaar zal ik werken onder de programme advisor, die meer inhoudelijk verantwoordelijk is voor alle programma's van ZOA in Zuid-Soedan. Die tweedeling is lekker overzichtelijk, eerst de bush, en daarna de helikopterview.
Maar wat is er te doen in Zuid-Soedan? Zoals jullie misschien weten heeft Soedan meer dan twintig jaar burgeroorlog achter de rug. Een klein beetje geschiedenis. Eigenlijk kun je Soedan min of meer verdelen in twee helften. Het Noorden is woestijn, islamitisch en daar wonen voornamelijk Arabieren, de machthebbers van het land. Khartoem, de hoofdstad, ligt vanzelfsprekend ook in het Noorden. Het Zuiden daarentegen is veel groener, de mensen zijn donkerder, en ze zijn daar overwegend christelijk. Er zijn er wel iets van 400 verschillende etnische groepen met elk hun eigen taal. Toen in de jaren '70 olie werd gevonden in het Zuiden, en het Noorden er met de winst vandoor ging, begonnen de spanningen op te lopen. Een generaal, van Zuidelijke afkomst, deserteerde uit het leger, vluchtte naar Ethiopie om een paar jaar later het Zuiden binnen te vallen om het land te 'bevrijden' van de Arabische overheersers. De burgeroorlog die daarop volgde, wordt gezien als één van de grootste humanitaire rampen die de moderne geschiedenis gekend heeft. Nog maar in 2005 werd de vrede getekend. Hoewel het Zuiden nu als autonome staat binnen groter Soedan mag bestaan, met uitzicht op volledige onafhankelijkheid na het referendum in 2011, heeft het Noorden bepaalde rechten over de olie bedongen. Wat er in de toeloop naar 2011 en daarna gebeurd is de vraag. In de tussentijd keren vluchtelingen terug naar hun oude dorpen, waar ze de puinhopen van twintig jaar oorlog aantreffen. ZOA probeert in de sectoren onderwijs, water en sanitaite, HIV/Aids voorlichting en de private sector enigzins het normale leven weer wat op te bouwen, zodat mensen weer aan hun toekomst kunnen gaan werken.
Maar goed, eerst dat vliegtuig morgen om 10:20. Ik heb er dus voor gekozen om mijn veilige leventje in Wageningen op te zeggen, om (eindelijk) wat te gaan doen met dat onrustige gevoel. Dat gevoel van: ik moet weer terug, daar waar ik groot geworden ben. Dus eigenlijk is het geen keuze, dat snapt u ook wel, ik kan niet anders...
Toedeloe
zondag 1 november 2009
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen