Pasen en dergelijke

This is Romeo Hotel for Alpha Tango, over.
-Romeo Hotel, reading you. Location Location, over?
Lainya, over.
-The meeting is ...ssshhhhhh... return to ...kkkkrrrrt..., over.
Uhm, that's a bad copy, over.
-Ja, the meeting in Juba is cancelled, come back to Kilo base, over.
The meeting is cancelled, over?
-Roger.
Ok, mobile 28, standing by...

Okidokie, daar gaat mijn plan weer naar de Filistijnen, of de Arabieren zoals u wilt. Be flexible, zei Sam zoals u zich misschien kan herinneren. En het went. Geduldig stap ik weer in de Toyota pick-up en we kunnen weer terug naar Katigri: Kilo base. Romeo Hotel staat natuurlijk voor Rudolf Helm. Niet Rudolf van der Helm want dat zou Romeo Victor Delta Hotel zijn, niet echt praktisch.

Terug in Katigri zit Chris, onze nieuwe administrator te kijken naar AfricaMagic+. Een van de zenders die Nigeriaanse soaps uitzendt. Ik zou liever een week in een dwangbuis naar GTST kijken, dan 5 minutjes naar een Nigeriaanse soap. Ik vraag hem laconiek of hij zijn hersenen weer aan het beschadigen is, en prompt zapt hij naar Discovery channel: Sharkweek! Alweer!?

Ondertussen staat Julius onze programme manager druk te bellen met de satellite telefoon. Als ik voor iemand respect heb gekregen in Soedan, dan is hij het wel. Hij runt 3 programma's, is overal tegelijk, begeleid mij en heeft altijd tijd voor een goed gesprek, werkt tot 2:00 's nachts en vertrekt dan weer naar Yei voor een vergadering, dan weer naar Tali voor een veld bezoek. Laatst vroeg hij mij om een conceptje op te zetten voor een proposal voor Woman Empowerment for Food Security. Wanneer moest het af zijn dan? Morgen. Morgen? Ja, morgen. Toen hij de Cartiaanse twijfel op mijn gezicht zag, zei hij bemoedigend: you just prepare something, then I'll finish it tonight, it's chicken-feet! Ik begrijp nog steeds niet precies in welke vorm of context chicken-feet makkelijk zijn, maar de boodschap was duidelijk.

Esther, onze compound manager scharrelt vertrouwd rond de keuken-toekel: Yes, Rudol, you are back? I think you went to Juba. Ik glimlach terug en antwoord: But then I would miss the macaroni tonight? Haar omvang weerhoudt haar er bijna van een plastic zakje van de grond te rapen: Ahh, no macroni tonight, only rice and dik dik. Weer overeind met het zweet op de neus vervolgt ze: You know dik dik? You have them in Netherland? Euhm, nope.

Tijd om de computer maar eens aan te zwengelen. Handig steek ik de dop van mn bik-pen in het bovenste gaatje van het stopcontact. Tegelijk steek ik de stekker in de onderste twee gaatjes. Wat nu, geen schok? Niet eens een bzzzzt? Al snel ben ik achter het probleem, geen stroom. Chaplin komt op dat moment binnengestormd: Yes, big man. You are not going to Juba today? Ik verberg m'n frustratie: No, the meeting was cancelled. Chaplin, onze onverbetelijke optimist antwoordt: Well you are welcome back! Ik begin maar over mijn nieuwe obstakel voor deze dag: Do you know why there is no power? Maar Chaplin rent alweer naar buiten om zijn onzichtbare missie een vervolg te geven: The generator is not working and the solar invertor is broken. Stiekem denk ik hem achterna: And what are we going to do about it? Maar tegelijk bereken ik koeltjes de consequenties: vanacht dus met de zaklamp eten, douchen en naar bed. Mafi moeskela, oftewel: no problem. De rest van de dag maar aan de Sharkweek.

Als de volgende dag de generator uit Tali is aangesloten en de stroom het weer doet, aanschouw ik een ware exodus. Iedereen verlaat Kilo base op weg naar familie in Uganda of andere delen van Soedan om Pasen te gaan vieren. Chris en ik blijven achter om de wacht te houden. Bovendien kan ik moeilijk even naar Nederland voor de Paasdagen, en volgende week heb ik toch een weekje vakantie in Uganda, als iedereen weer aan het werk is. Een hotel met zwembad is mij beloofd. Met warme douches en pizza's. Bestaat zoiets echt op dezelfde planeet waar Sudan ook bestaat? Het lijkt wel alsof zwembaden en haaien alleen nog maar op de televisie bestaan. Ookal bezit ik nog de herinneringen aan zulke zaken, Chris heeft het alleen maar van horen zeggen. Ik neem mezelf voor volgende week persoonlijk het bewijs op de gevoelige plaat vast te leggen. Althans, van het zwembad dan.