Inkopen doen in Nederland

Het is bijna zover. Mijn koffer is niet gepakt en staat nog in Katigri, maar mijn backpack staat welwillend klaar in de hoek van mijn toekel. Het is wat overbodig om alle spullen heen en weer te sjouwen terwijl ik over twee weken alweer terug ben in Sudan. Voor degenen die het nog niet hebben gehoord, wat haast onmogelijk is: ik vlieg morgen naar Nederland voor de bruiloft van mijn broer en zijn vriendin. Dat in de eerste plaats, en op de respectivelijk 2e en 3e plaats enkele plichtplegingen betreffende het bezoeken van familie en vrienden.

Nederland is natuurlijk het land van de onbegrensde mogelijkheden in de belevingswereld van veel Afrikanen. Een beetje zoals de Verenigde Staten dat waren voor Nederlanders in de jaren '50. Die mogelijkheden betreffen met name de acquisitie van goedkope electronica, andere prullaria en jawel, een bruid. Nadat ik al enkele verzoeken had gekregen tot het kopen van een PlayStation2, een digitale camera en goede wandelschoenen kreeg ik vandaag de opdracht van een meneer om een vrouw voor hem te vinden in Nederland.

Ik, goed geacclimatiseerd en cultureel hypersensitief, deed natuurlijk alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Mijn eerste vraag was dan ook hoeveel koeien hij voor de dame in kwestie over had, maar hij moest eerst weten wat een gemiddelde vrouw in Nederland kost. Even snel rekenend kwam ik toch al gauw uit op zo'n 5-10 koeien voor een simpel exemplaar, maar wou hij de creme de la creme wat de Nederlandse markt te bieden heeft, een hoogopgeleid, goed uitzient princesje van de Hollandse grachtengordel, dan werdt het al snel zo'n 50 a 60 viervoeters. Na te zijn bekomen van zijn lachstuip moest hij genoegen nemen met een eenvoudig Hollands meisje, maar hij moest wel even weten of hij daarmee iets vergelijkbaars kreeg met wat hij al kende van de internationale gemeenschap hier in Soedan. Daar had ik niet zo snel een antwoord op, maar we spraken af dat ik eerst op onderzoek zou uitgaan en hem verslag uit zou brengen bij terugkomst over twee weken. Dus vaders, heeft u nog een dochter in de aanbieding, ik heb een koper voor 5 tot 10 koeien!

Enfin, ik sta aan de vooravond van een lange reis. Morgen eerst naar Entebbe, en dan via Cairo naar Schiphol. Als het goed is ben ik op woensdag om 3 uur in Amsterdam. Ik heb via de mail al het een en ander afgesproken met familie en vrienden, dus veel rust zal ik niet hebben de komende tijd. Maar dat is het vast meer dan waard. Want ookal klinkt Afrika als avontuurlijk en uitdagend, ik blijf natuurlijk een Hollandse kaaskop die regelmatig jullie mist. Dus tot zo!